نگاهی بر ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن

یکی از دستاوردهای مهم بشر در تمام دوران قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه بود؛ لحظه تاریخی در سال ۱۹۶۹ میلادی که مردم را در سراسر دنیا مجذوب خود کرد.

پنجاه سال قبل آپولو ۱۱ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شد. همه چشم‌ها به فضانوردان داخل کپسول کوچکی دوخته شده بود. تصاویر مسحورکننده فرود سفینه فضایی آپولو ۱۱ بر ماه که ۵۰ سال پیش زنده از تلویزیون پخش شد، آنچه تا آن زمان غیرقابل تصور به نظر می‎رسید را به خانه میلیون‎ها آمریکایی برد، تصاویری که تأثیری عمیق بر فرهنگ و روان مردم این کشور باقی گذاشت.

به همین بهانه شاید بد نباشد پس از نیم قرن نگاهی داشته باشیم به ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن.

وقتی روز ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ سفینه “ایگل” (Eagle) سطح ماه را لمس کرد، دوربین تلویزیونی که کنار آن نصب شده بود، قدم‎های مردد نیل آرمسترانگ بر ماه و اولین کلمات او را ضبط کرد تا برای صدها هزار جفت چشم که در سرتاسر جهان به تلویزیون دوخته شده بود، نمایش داده شود. زبان والتر کرونکیت، مجری پوشش زنده مأموریت آپولو ۱۱ در شبکه سی بی اس، در ابتدا بند آمده بود اما در نهایت توانست این جمله را ادا کند: ” انسان بر ماه پا گذاشت! … وای، پسر، وای، پسر!”  او بعد از آن گفت دوست داشت حرف‎های عمیق‎تری بزند اما این‎ کل چیزی بود که توانست به زبان بیاورد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نزدیک به ۳۰ ساعت طول کشید تا سرنشینان آپولو ۱۱ مأموریت خود بر روی ماه را تمام کنند و کرونکیت که به واسطه اجرای برنامه‎های خبری به عنوان “قابل‎اعتمادترین فرد در آمریکا” شناخته می‎شد ۲۷ ساعت از این مدت را روی آنتن زنده شبکه سی‌بی‌اس بود.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

تریسی دالبی، استاد روزنامه‎نگاری دانشگاه تگزاس در شهر آستین می‎گوید: “ناسا به جای پنهان‌کاری، اطلاعات در اختیار خبرنگاران می‎گذاشت و با این کار در بازاریابی برای مأموریت آپولو فوق‎العاده عمل کرد. آن‎ها فضانوردان را به عنوان قهرمانان نمایش جلوه می‌دادند و رسانه‎های خبری هم تا حد زیادی از آن استقبال می‎کردند. به این ترتیب آن‎ها داستان‎هایی خوش‎بینانه برای تعریف کردن داشتند، آن هم در دوره‎ای که آمریکا درگیر جنگ ویتنام بود و پوشش‎های خبری به سیاست‎های آشفته کشور اختصاص داشت.”

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

روز ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ مردم در پارک مرکزی نیویورک جمع شدند تا بر یک صفحه نمایش غول آسا فرود انسان بر ماه را تماشا کنند. این یکی از سه صفحه نمایشی بود که شبکه‎های تلویزیونی بزرگ آمریکا برای نمایش عمومی این رویداد نصب کرده بودند.

با این که بسیاری از مفسران امیدوار بودند فرود بر ماه به واسطه خلاقیت و نوآوری‎اش راهی به سوی صلح باز کند، اوضاع سیاسی جهان به همان شکل قبل به کار خود ادامه داد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹، ساعت ۲۰:۱۸ جهانی بر کره ماه فرود آمدند. حدود ۶ ساعت بعد، آرمسترانگ در ۲۱ ژوئیه ساعت ۲:۵۶ جهانی بر ماه گام نهاد. فضانورد سوم این مأموریت مایکل کالینز، به تنهایی در مدار ماه باقی‌ماند تا ۱۵ ساعت دیگر دو فضانورد دیگر به او ملحق شدند. پس از ۸ روز زندگی در فضا، هر سه فضانورد به زمین بازگشتند.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

فضانوردان فضاپیمای آپولو ۱۱ توانایی خرید بیمه عمر را برای خود نداشتند زیرا در آن زمان شرکت‌های بیمه فضانوردان را به جهت خطر خیلی بالا بیمه نمی‌کرد لذا آنها تا می‌توانستند از خود عکس گرفتند و پای آن را امضا کردند تا در صورت بوجود آمدن یک فاجعه آن عکس‌های اصل امضا شده یک منبع خوب درآمد برای خانواده های آنها به حساب آید.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

آرمسترانگ، آلدرین و کالینز، پس از هشت روز سفر در کابینی در ابعاد یک خودروی بزرگ و طی مسافت تقریبا ۸۰۰ هزار کیلومتر به ماه رسیدند. فضانوردها در طول پرتاب و فرود به تخت‌های نیمکت‌مانندی در ماژول فرماندهی بسته شده ‌بودند که حداکثر عرض آن‌ها به ۳.۹ متر می‌رسد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

پس از این مأموریت ناسا برای تبلیغ فعالیت‎ها و استحکام بخشیدن به میراث خود به تکاپو افتاد اما در طول دهه ۱۹۷۰ هم مردم هم رسانه‎ها شروع کردند به زیر سوال بردن هزینه‎های مربوط به اکتشافات فضایی. البته شکی وجود نداشت که سفر به ماه بر فرهنگ جامعه تأثیری عمیق به جا گذاشته؛ عبارت‎هایی همچون “روی تاریک ماه” ، “ایگل فرود آمد” و ” قدمی کوچک برای بشر” بخشی از تاریخ آمریکا شدند. در عین حال، شیفتگی بشر به فضای خارج از منظومه شمسی همچنان به قوت خود باقی بود و در دهه ۱۹۷۰ میلادی علاقه به ژانر علمی تخیلی به اوج خودش رسید. موجی که ستاره‎های راک از جمله پینک فلوید و دیوید بوئی همچنین فیلمسازانی مثل جورج لوکاس و ریدلی اسکات را تحت تأثیر قرار داد. جورج لوکاس سال ۱۹۷۷ اولین قسمت مجموعه فیلم‎های “جنگ ستارگان” را ساخت و فیلم علمی- تخیلی/ ترسناک ریدلی اسکات به نام “بیگانه” هم سال ۱۹۷۹ روی پرده سینماها رفت.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

بحث اصلی در نظریه ساختگی بودن فرود انسان بر ماه این است که آمریکا در دهه ۱۹۶۰ میلادی فناوری لازم را نداشته که چنین مأموریتی را با موفقیت به پایان برساند. بنابراین این تصور شکل گرفت که ناسا بعد از پی بردن به ناممکن بودن این مأموریت، یک فرود ساختگی ترتیب داده تا در مسابقه فضایی با اتحاد جماهیر شوروی سابق به این کشور ضربه‎ای محکم وارد کند. کشوری که در آن زمان با فرود موفقیت‌آمیز کاوشگرش بر سطح ماه از رقیبش پیش افتاده بود. به محض بازگشت سفینه فضایی آپولو ۱۱، شایعاتی به راه افتاد که واقعی بودن فرود نیل آرمسترانگ بر ماه را زیر سوال می‎برد؛ لحظه‎ای که برای همیشه با این جمله معروف آرمسترانگ در ذهن‎ها ثبت شد: ” این قدمی است کوچک برای انسان و جهشی عظیم برای بشریت.”

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

تصاویر فرود آپولو ۱۱ برای کسانی که سفر به ماه را انکار می‎کردند مجموعه مدرک بود. آن‌‎ها می‎پرسیدند چرا در فضای پس‎زمینه سطح ماه ستاره‎ای دیده نمی‎شود و پرچم آمریکا در محیطی که هوا در آن جریان ندارد تکان خورده است. مایکل ریچ، ستاره‎شناس از دانشگاه کالیفرنیا می‎گوید برای رد این تئوری یک توجیه علمی وجود دارد. پرچم به دلیل فشاری که آرمسترانگ و دیگر فضانورد همراه او به نام باز آلدرین موقع فرو کردن آن در زمین وارد کرده‎اند، چین خورده و از آنجایی که جاذبه در سطح ماه یک ششم جاذبه زمین است، پرچم به همان حالت باقی مانده است.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نکته دیگری که انکار کنندگان مأموریت آپولو ۱۱ روی آن دست گذاشته‎اند، آسمان بدون ستاره در تصاویر مربوط به فرود آپولو ۱۱ بر ماه است. اما این در واقع نتیجه تضاد شدید میان مناطق روشن و تاریک تصویر است که در عکاسی پدیده‎ای رایج به حساب می‎آید. اما دلیل این اتفاق چیست؟ برایان کوبرلین، استاد اخترفیزیک موسسه فناوری راچستر می‎گوید از آنجایی که سطح ماه نور خورشید را منعکس می‎کند در تصاویر بسیار روشن می‎افتد. این روشنایی باعث می‎شود ستارگان نسبتا کم نور در تصاویر تاریک‎تر به نظر برسند. به همین دلیل است که در عکس‎های مأموریت آپولو ۱۱ ستاره‎ها دیده نمی‎شوند. در واقع نور ستاره‎ها بسیار ضعیف است. احتمالا زمان نوردهی دوربین هم بالا بوده است.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

ادعاهای جعلی بودن فرود بشر بر ماه، ردپاهای به جا مانده فضانوردان بر ماه را هم هدف قرار داده‎اند. آن‎ها معتقدند به دلیل نبود رطوب در سطح ماه تصویر معروف ردپای آلدرین نمی‎تواند واقعی باشد. مارک رابینسون، استاد دانشگاه ایالتی آریزونا برای این یک توجیه علمی دارد. سطح ماه با لایه‎ای از سنگ‎ریزه و گرد و خاک به نام “سنگ پوشه” یا “رگولیت” پوشیده شده است. این لایه بسیار نرم است و وقتی رویش قدم بگذاری براحتی فشرده می‎شود. ذراتی که این لایه را تشکیل داده‎اند خاصیت چسبندگی دارند و به همین دلیل حتی وقتی پایت را بلند کنی، رد پا همچنان شکل خود را حفظ می‌کند. نکته دیگری که رابینسون به آن اشاره می‎کند این است که ردپاها ممکن است میلیون‎ها سال بر سطح ماه باقی بمانند چون آنجا اتمسفر وجود ندارد و در نتیجه از وزش باد هم خبری نیست.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

کمربند وان آلن پرتوهایی هستند دورادور زمین و نتیجه برهم‌کنش باد خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین. در مراحل اولیه مسابقه فضایی، پرتوهای این کمربند یکی از نگرانی‎های اصلی بود؛ اینکه فضانوردان در معرض میزان کشنده‎ای از این پرتوها قرار بگیرند. اما به گفته ناسا، سرنشینان آپولو ۱۱ در سفر خود به ماه کمتر از دو ساعت در کمربند وان آلن بودند و در نقاطی که تشعشعات به حداکثر می‎رسند حتی پنج دقیقه هم باقی نماندند؛ یعنی آنقدر آنجا نبودند که پرتوها رویشان اثر کند.

نوشته نگاهی بر ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

با این روش ها در روزهای گرم تابستان از داغ شدن گوشی خود جلوگیری کنید

یکی از مشکلات همیشگی گوشی های هوشمند داغ شدن آن ها است. این مشکل در روزهای گرم تابستان به دلیل بالا رفتن دمای هوا بیشتر می شود. ساختار گوشی های هوشمند و نوع عملکرد آن ها به گونه ای است که باعث تولید حرارت در آن ها می شود و میزان این حرارت به میزان الکتریسیته ای بستگی دارد که درون این گوشی ها جا به جا می شود. وقتی این مسأله با گرمای خورشید داغ تابستان همزمان می شود، تلفن همراه شروع به داغ شدن می کند. در ادامه به ۱۳ روش ساده برای مقابله با داغ شدن گوشی می پردازیم.

۱- باتری گوشی را فقط تا ۸۰ درصد شارژ کنید

جلوگیری از داغ شدن گوشی

اگر مجبور هستید گوشی خود را در طول شب شارژ کنید، حتما آن را روی یک سطح صاف و خنک بگذارید، نه روی بالش یا ملافه. اما به هیچ وجه نباید تلفن تان را کامل شارژ کنید. وقتی گوشی خود را دائما کامل شارژ می کنید، طول عمر باتری آن کوتاه می شود. تلفن های همراه وقتی کامل شارژ می شوند بیشتر مستعد داغ شدن هستند، بنابراین وقتی باتری گوشی به ۳۰ درصد رسید آن را شارژ و زمانی که به ۸۰ درصد رسید آن را از برق جدا کنید.

۲- گوشی را مستقیما در معرض نور خورشید قرار ندهید

اگرچه بدیهی به نظر می رسد اما بسیاری از ما مرتکب این اشتباه می شویم. هرگز گوشی خود را برای مدت طولانی زیر نور آفتاب رها نکنید.

۳- اپلیکشن هایی که استفاده نمی کنید را ببندید

وقتی همزمان چندین اپلیکیشن را باز می کنید در واقع گوشی خود را وادار به اضافه کاری می کنید. این مسأله شامل باز کردن تب های متعدد در مرورگر وب هم می شود. بنابراین عادت کنید که گهگاه اپلیکیشن های بلااستفاده را ببندید. در هنگام شارژ کردن گوشی هم اپلیکیشن ها را ببندید (به ویژه اپلیکیشن هایی مثل بازی ها که گرافیک سنگینی دارند). همچنین می توانید اپلیکیشن هایی روی گوشی خود نصب کنید که به طور خودکار اپلیکیشن های بلااستفاده را موقتا غیر فعال و شارژ کلی دستگاه را حفظ می کنند.

۴- نور گوشی را کم کنید

نور گوشی را کم کنید، به ویژه زمانی که در فضای بیرون از آن استفاده می کنید. اگر با کم کردن نور گوشی به سختی می توانید صفحه ی آن را ببینید از محافظ های ضد تابش برای گوشی خود استفاده کنید.

۵- اپلیکیشن ها را آپدیت کنید

سیستم عامل و اپلیکیشن های گوشی را همیشه آپدیت کنید چون ممکن است در نسخه های قدیمی باگ هایی وجود داشته باشد و بعد از آپدیت شدن و رفع باگ، عملکرد گوشی بهبود یابد.

۶- خوره ی اپلیکیشن نباشید

اپلیکیشن هایی که هیچوقت از آن ها استفاده نمی کنید را حذف کنید. این مسأله شامل غیر فعال کردن نوتفیکیشن ها، اپلیکیشن هایی که در پس زمینه ی گوشی فعال هستند و سرویس های مکان یاب برخی اپلیکیشن ها هم می شود.

۷- از حالت هواپیما استفاده کنید

وقتی به جایی می روید که می دانید ساعت ها از گوشی خود استفاده نخواهید کرد، گوشی را خاموش یا در حالت هواپیما قرار دهید. وقتی از گوشی خود استفاده نمی کنید لزومی ندارد شارژ گوشی تان هدر برود.

۸- از بلوتوث گوشی طولانی مدت استفاده نکنید

سعی کنید برای مدت طولانی از بلوتوث گوشی استفاده نکنید و وقتی کارتان با آن تمام شد مطمئن شوید که بلوتوث را خاموش کرده اید. اگر گوشی شما به طور خودکار به بلوتوث ماشین تان متصل می شود حالت auto-pairing (جفت سازی خودکار) را غیر فعال کنید، به ویژه اگر آن روز قصد ندارید با تلفن صحبت یا به موسیقی یا پادکست گوش کنید.

۹- اگر گوشی اندرویدی دارید یک آنتی ویروس روی آن نصب کنید

اگر سیستم عامل گوشی تان اندروید است و تلفن همراه تان مرتبا داغ می شود، ممکن است گوشی شما آلوده به ویروس باشد. گوشی های اندرویدی در برابر بدافزارها آسیب پذیر هستند، بنابراین با نصب یک آنتی ویروس بر روی گوشی خود احتمال آلودگی به ویروس را از بین ببرید.

۱۰- دست از بازی کردن بکشید

اگر در حین بازی، گوشی تان داغ شد، دست از بازی کردن بکشید و حتما مطمئن شوید که بعد از اتمام بازی، اپلیکیشن آن در پس زمینه ی گوشی فعال نمانده باشد.

۱۱- کاور گوشی را دربیاورید

اگر گوشی تان داغ شده، کاور آن را دربیاورید تا دمای گوشی پایین بیاید.

۱۲- کابل شارژ را چک کنید

اگر در زمان شارژ کردن، گوشی تان داغ می شود، ممکن است مشکلی در رابطه با کابل شارژ وجود داشته باشد. بنابراین کابل را جدا و دوباره متصل کنید و بررسی کنید که آیا مشکل حل شده یا نه.

۱۳- دوربین گوشی هم می تواند علت داغ شدن آن باشد

با جستجوی عبارت phone overheats camera در گوگل به صدها مورد گزارش از این مشکل رایج بر می خورید. این مسأله زمانی رخ می دهد که با دوربین گوشی ویدئویی طولانی ضبط می کنید. بنابراین اگر گوشی تان داغ شده و ۵ دقیقه ی گذشته را مشغول فیلمبرداری با دوربین آن بوده اید، کار ضبط را متوقف کنید و اپلیکیشن دوربین را ببندید.

نوشته با این روش ها در روزهای گرم تابستان از داغ شدن گوشی خود جلوگیری کنید اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

نگاه نزدیک به بی صداترین و پیشرفته ترین زیردریایی غیر هسته‌ای جهان ساخت ژاپن

ژاپن در روزهای گذشته از طرح اولیه جدیدترین نسل زیردریایی های تهاجمی غیرهسته ای خود رونمایی کرده است. زیردریایی های جدید ۲۹SS قرار است که از اوایل دهه ۲۰۳۰ جایگزین زیردریایی های کنونی کلاس «سوریو» (Sōryū) شوند. این غول جنگی متعلق به آینده باعث خواهد شد که توکیو همچنان اعتبار خود را به عنوان سازنده بی صدا ترین و مدرن ترین زیردریایی های غیرهسته ای جهان حفظ نماید. یکی از شناخته شده ترین قدرت های تولید زیردریایی در سطح جهان کشوری است که به طور رسمی دارای نیروی دریایی نیست. نیروهای دفاع دریایی ژاپن بیش از ۲۰ فروند زیردریایی دیزلی الکتریکی در اختیار دارد که بهترین زیردریایی های غیر هسته ای جهان به شمار می آیند.

زیردریایی غیرهسته ای ژاپن

زیردریایی های موجود کلاس سوریو، زیردریایی های غول پیکر اما بی صدا هستند که به تکنولوژی عایق صدای گسترده در همه بخش ها، سیستم درگیری اتوماتیک و سیستم پیشرانه مستقل از هوا که به زیردریای امکان می دهد بدون آمدن به سطح هفته ها در زیر دریا بماند مجهز شده اند. سال گذشته بود که ژاپن این کلاس از زیردریایی های خود را با نصب باتریی های بزرگ لیتیومی-یونی به عنوان منبع بی صدای انرژی روزآمدسازی کرد. زیردریایی کلاس سوریو نسبتاً جدید و جوان به شمار می آید زیرا اولین نمونه آن در سال ۲۰۰۹ به آب انداخته شد، به همین دلیل درک جایگزینی بسیار زود آن برای بسیاری از نیروهای دریایی جهان دشوار است. اما ژاپن معمولاً زیردریایی های خود را تنها ۲۰ سال در سرویس نگه می دارد که دوره نسبتاً کوتاهی برای تجهیزات بزرگ و پرهزینه دریایی به شمار می آید.

زیردریایی غیرهسته ای ژاپن

بدین ترتیب صنایع سنگین میتسوبیشی، یکی از بزرگ ترین زیردریایی سازان کشور ژاپن، زیردریایی جدید ۲۹SS را طراحی کرده است. انتظار می رود که این زیردریایی در اواخر دهه ۲۰۲۰ به مرحله تولید نهایی برسد و نام آن از ۲۹اُمین سال حکومت امپراطور آکیهیتو (۲۹) و عبارت اختصاری زیردریایی تهاجمی غیرهسته ای (SS) گرفته شده است. زیردریایی ۲۹SS یک طراحی جدید بر اساس زیردریایی های کلاس سوریو با شکل دماغه و ظاهر بدنه متفاوت و منحصربفرد است که در زمینه حرکت در آب و به سطح آمدن رویکرد کاملاً متفاوتی دارد. در این زیردریایی شکل کلی بدنه زیردریایی های قبلی حفظ شده اما تغییراتی مهم در آن ها ایجاد شده است. اندازه باله به مقدار قابل توجهی کاهش یافته و در بدنه ترکیب شده است که کشش هیدرودینامیک آن را کاهش می دهد. این تغییر باعث بی صداتر شدن زیردریایی و افزایش نسبی سرعت آن خواهد شد و البته از مصرف انرژی نیز خواهد کاست.

زیردریایی غیرهسته ای ژاپن

زیردریایی کلاس سوریو

بیشتر بخوانید: غول «بلگورود»؛ بزرگ ترین زیردریایی هسته ای جهان توسط روس ها به آب انداخته شد

زیردریایی های غیرهسته ای که در شرایط جنگی در زیر آب باقی می مانند باید با دقت بسیار بیشتری سوخت و انرژی خود را مدیریت کنند در غیر این صورت باید ریسک کرده و به سطح آب بیایند که می تواند عواقب جبران ناپذیری برای آن ها داشته باشد. صفحات شیرجه زیردریایی نیز از باله جدا شده و به بدنه اضافه شده اند. ۲۹SS همچنین به جای پروانه های معمول برای تولید پیشرانه از یک پمپ جت (pumpjet) استفاده می کند. برخلاف سیستم های پروانه ای متداول که از تیغه های بدون پوشش برای زیر و رو کردن آب استفاده می کنند، پمپ جت آب را به درون خود کشیده و تحت فشار آن را از انتهای خود بیرون می دهد. پمپ جت ها بسیار بی صداتر و دارای قدرت مانور بیشتری نسبت به پروانه های متداول بوده و معمولاً در زیردریایی های بسیار سریع با سوخت هسته ای مورد استفاده قرار می گیرند.

زیردریایی غیرهسته ای ژاپن

در حالی که انتظار نمی رود ژاپن به این زودی ها دست به تولید زیردریایی های هسته ای بزند، تغییر سیستم پیشرانه زیردریایی های آینده و استفاده از سیستم های تمام الکترونیکی می تواند سرعت را در این زیردریایی ها افزایش دهد. بعد از جنگ جهانی دوم وقفه ای در تولید زیردریایی ها در ژاپن رخ داد و وقتی که این صنعت در ژاپن از سر گرفته شد به شدت تحت تاثیر زیردریایی های آمریکایی قرار گرفت اما رفته رفته ژاپنی ها در طراحی زیردریایی هایشان راه خود را رفتند. زیردریایی های مدرن ژاپنی به خاطر پیچیدگی و پیشگام بودند در استفاده از تکنولوژی های جدید مانند باتری های لیتیومی-یونی مشهور هستند. طراحی جدید زیردریایی های این کشور بر روی بهبود جنس واقعی زیردریایی متمرکز بوده و نشان می دهد که نیروی دریایی ژاپن به ساخت زیردریایی های بسیار توانمند که به سادگی بهترین زیردریایی های غیر هسته ای جهان هستند ادامه خواهد داد.

زیردریایی غیرهسته ای ژاپن

۲۹SS  به احتمال فراوان همان سلاح های زیردریای های کلاس سوریو را خواهد داشت که از ۶ لانچر اژدر ۵۳۳ میلیمتری نصب شده روی دماغه تشکیل خواهد شد. این زیردریایی تا ۳۰ اژدر، ترکیبی از اژدرهای سنگین نوع ۸۹ و موشک های ضد کشتی ساب هارپون را حمل خواهد کرد. اگر چه به طور کلی تمایل برای نصب سیلوهای پرتاب عمودی در پشت باله زیردریایی ها باب شده است اما ژاپن موشکی برای استفاده در این سبک پرتاب ندارد. توسعه و تحقیقات بیشتر روی این نمونه اولیه از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ ادامه داشته و اولین مورد از آن در حدود سال ۲۰۳۱ به آب انداخته خواهد شد.

بیشتر بخوانید: «نهنگ قاتل»؛ زیردریایی غول پیکر و بدون سرنشین بوئینگ در نیروی دریایی ایالات متحده

نوشته نگاه نزدیک به بی صداترین و پیشرفته ترین زیردریایی غیر هسته‌ای جهان ساخت ژاپن اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

گشتی در درون هواپیمای ترابری C-130 Super Hercules و نسخه‌های مختلف آن

دو نمونه از هواپیمای باربری غول پیکر C-130 در روزهای گذشته در نمایشگاه هوایی پاریس به نمایش درآمده بود. این هواپیمای توانمند برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ تولید شد و همچنان بخشی حیاتی از عملیات های نظامی ایالات متحده بوده و برای مقاصد متعدد، از سوخت رسانی گرفته تا خاموش کردن آتش و کمک های بشردوستانه مورد استفاده قرار می گیرد. طول هواپیمای C-130J-30 نزدیک به ۳۴٫۵ متر بوده و از چهار موتور رولز رویس توربو پراپ AS 2100D3 با توان ۴٫۷۰۰ اسب بخار بهره می برد. این هواپیما موثرترین و بهترین هواپیمای ترابری نظامی برای عملیات هلی برن نیروها و تجهیزات در آسمان دشمن است و برای عملیات پیش بینی آب و هوا، تخلیه مجروحان، کاهش اثرات بلایای طبیعی و تامین آذوقه گروه های تحقیقاتی در قاره قطب جنوب نیز به کار گرفته می شود. هواپیمای C-130J-30 یک نسخه مدرن و توسعه یافته از C-130 است که برای انجام عملیات در آب و هوای نامساعد ساخته شده و بسیار پرکاربرد و چند منظوره است. هواپیمای LC-130 به ادعای کمپانی لاکهید مارتین، یکی از بزرگ ترین پرندگان ساخت دست بشر است.

C-130 Super Hercules

نسخه LC-130 دارای تیغه هایی اسکی است که برای به زمین نشستن در قطب جنوب و در میان برف ها ضروری است. لقب این هواپیما «پرنده آسمان» (ski bird) بوده و در سال ۱۹۷۶ ساخته شده است. پنجره تعبیه شده در سقف این هواپیما برای مسیریابی آسمانی مورد استفاده قرار می گیرد. این هواپیما دارای ۴ خدمه در درون کابین اصلی از جمله یک نفر مسیریاب است. در سفرهای قطبی دید چنان ضعیف است که وجود مسیریاب در داخل هواپیما بسیار حیاتی است. این تیم تنها تیم در نیروی هوایی ایالات متحده است که از سیستم مسیریابی آسمانی استفاده می کند.

C-130 Super Hercules

این هواپیمای ترابری توسط کمپانی لاکهید مارتین ساخته شده و موتورهای رولز رویس AE 2100D3 روی آن نصب شده است. مدل های C-130J می توانند به ارتفاعات بالاتر پرواز کرده، با سرعتی بیشتر ارتفاع خود را افزایش داده و به مسافت های کمتری برای برخاستن و بلند شدن نیاز دارند. صفحه نمایش موجود در کابین خلبان این هواپیما دارای نمایشگرهای رنگی ال سی دی چندکاربرده و یک نمایشگر دیجیتالی متحرک دارای نقشه، یک رادار رنگی با مصرف انرژی کم و یک سیستم مسیر یابی دو گانه اینرسیال نیز در کابین خلبان وجود دارد. کابین خلبان C-130J-30 دارای پنل هایی پروژکتوری بسیار پیشرفته برای خلبان و کمک خلبان است. تمامی نمونه های مختلف C-130J برای عملیات شبانه آمادگی کامل داشته و به سیستم دوربینی دید در شب مجهز هستند. حتی در صورت قطع شدن سیستم برق نیز عملکرد این هواپیما دچار اختلال نمی شود زیرا هواپیماهای C-130 از ابزارهای آنالوگ نیز برخوردارند.

غلتک های قسمت بار هواپیما به خدمه اجازه می دهند که با سهولت و در سریع ترین زمان ممکن محموله ها را بارگیری نمایند. یکی از نسخه های خاص C-130J  به نام C-130J-SOF برای عملیات های ویژه نظامی برای نفوذ به قلمرو دشمن به کار گرفته می شود و می توان آن را به موشک های هلفایر و توپ ۳۰ میلیمتری نیز مجهز کرد. این هواپیما همچنین دارای قابلیت سوختگیری در هوا و سیستم زرهی حفاظتی است.

C-130 Super Hercules

هواپیمای C-130J-30 می تواند تا ۹۲ چترباز را با تمامی تجهیزات در خود جای دهد. این نسخه بیش از ۴٫۵ متر بلندتر از C-130J بوده و فضای بیشتری برای بار و پرسنل دارد. هم C-130J و هم C-130J-30 می توانند یک هلی کوپتر نظامی یا ۶ خودرو زرهی را در خود جای دهند. همچنین قسمت بار این هواپیما می تواند تا ۱۲۸ نفر را بدون تجهیزات کامل نظامی در خود جای دهد. امکان تغییر فضای درونی قسمت بار C-130 و تبدیل آن به مکان خواب و استراحت سربازان وجود دارد.

بیشتر بخوانید: جدیدترین نسخه مسافربری هواپیمای غول پیکر C-130 و حرکات حیرت انگیز آن [تماشا کنید]

C-130 Super Hercules

همچنین می توان از این قسمت هواپیما به عنوان یک بیمارستان اضطراری موقتی با تخت های مریض استفاده کرد هر چند امکان انجام جراحی در آن وجود ندارد. با این وجود این هواپیما می تواند در ارتفاعی پرواز کند که به تثبیت وضعیت بیماران و مجروحان کمک می کند. هواپیمای C-130J می تواند با باری به وزن بیش از ۲۰ تن در ارتفاع بیش از ۲۶٫۰۰۰ پایی نیز پرواز نماید. نسخه KC-130J از این هواپیمای ترابری می تواند نقش سوخت رسان و تانکر را داشته و با انتقال ۶۰۰ گالن سوخت در دقیقه، به جت ها و هلی کوپترهای در حال پرواز سوخت برساند.

C-130 Super Hercules

هواپیمای C-130J جدیدترین عضو خانواده ناوگان C-130 است که جایگزین نسخه های قدیمی C-130E و C-130H شده و نسبت به نسخه های قبلی به خدمه کمتر نیاز داشته، هزینه ساخت و تعمیر و نگهداری کمتری داشت و توانمندتر از نمونه های قبلی است. در مقایسه با نسخه های قدیمی، C-130J سریعتر پرواز کرده و در ارتفاع بیشتری قادر به پرواز است و به باند پرواز کوتاهتری نیاز دارد. در نسخه C-130J-30 نیز نزدیک به ۴٫۵ متر به طول هواپیما افزوده شده که فضای قابل استفاده در بخش بار هواپیما را به مقدار قابل توجهی افزایش می دهد.

C-130 Super Hercules

ویژگی های اصلی

  • کاربرد عمده: عملیات هلی برن نظامی و غیرنظامی
  • سازنده: کمپانی لاکهید مارتین
  • قدرت موتور: ۴ موتور با قدرت ۴٫۲۰۰ تا ۴٫۷۰۰ اسب بخار
  • طول: ۲۹٫۳ متر در نسخه های C-130E/H/J و ۳۴٫۶۹ متر در نسخه C-130J-30
  • ارتفاع: ۱۱٫۹ متر
  • طول بال ها: ۳۹٫۷ متر
  • سرعت: از ۳۴۵ مایل در ساعت در ارتفاع ۲۰٫۰۰۰ پایی تا ۴۱۷ مایل در ساعت در ارتفاع ۲۲٫۰۰۰ پایی
  • ارتفاع پرواز: از ارتفاع ۱۹٫۰۰۰ فوتی با بیش از ۱۹ تن بار در نسخه C-130E تا ارتفاع ۲۸٫۰۰۰ فوتی با همین مقدار بار در نسخه C-130J
  • حداکثر وزن هنگام بلند شدن: ۷۴٫۳۹۳ کیلوگرم
  • حداکثر بار مجاز: حدود ۲۰ تن
  • حداکثر برد: از ۱٫۱۵۰ مایل در نسخه C-130E تا۲٫۴۱۷ مایل در نسخه C-130J-30
  • هزینه ساخت: از ۱۱٫۹ میلیون دلار برای نسخه C-130E تا ۷۵٫۵ میلیون دلار برای C-130J

بیشتر بخوانید: نگاهی از نزدیک به هواپیمای بدون سرنشین تجسسی گلوبال هاوک MQ-4 Triton

نوشته گشتی در درون هواپیمای ترابری C-130 Super Hercules و نسخه‌های مختلف آن اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

نقشه سه مرحله‌ای؛ چگونه روسیه شرایط را برای حضور نظامی در دیگر کشورها فراهم می‌کند؟

در حالی که نقش و نفوذ روسیه در سوریه و ونزوئلا در سال های اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کرده است، کرملین در سکوت در حال پیدا کردن متحدانی در آفریقا با همان روش سه مرحله ای همیشگی خود است که از آن برای توسعه نفوذش در دیگر نقاط جهان استفاده کرده است. اولین مرحله از این نقشه سه مرحله ای، فروش تسلیحات نظامی است. چنین مراودات تجاری از لحاظ درآمد مالی، ایجاد روابط و همچنین آزمایش عملی تجهیزات نظامی بسیار به سود روسیه خواهد بود. برای مثال، پس از آنکه دولت اوباما تحویل تجهیزات نظامی مقرر شده به مصر را متوقف کرد، روسیه به یکی از بزرگ ترین کشورهای تامین کننده سلاح این کشور مهم آفریقایی تبدیل شد.

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

در سال ۲۰۱۵، قاهره بیش از یک میلیارد دلار صرف خرید تجهیزات نظامی ضد هوایی ساخت روسیه کرده و انتظار می رود که تا سال ۲۰۲۰ بیش از ۵۰ فروند جت نظامی نیز از این کشور خریداری کند. در قدم دوم، روسیه نیروهای مسلح کمپانی های نظامی خصوصی را برای درک بهتری و عمیق تری از شرایط کشور مقصد بدون اینکه کرملین به طور رسمی در آن دخالتی داشته باشد به آن کشور می فرستد. معمولاً شبه نظامیان خصوصی از رهبران محلی محافظت کرده، نیروهای نظامی آن ها را آموزش داده و نحوه استفاده از سلاح های روسی را به آن ها آموزش می دهند. برای مثال، کمپانی نظامی خصوصی واگنر (Wagner)، متعلق به یووگنی پریگوژین، دوست قدیمی ولادیمیر پوتین، است در مقابل اعطای امتیازات نفتی ویژه، خدماتی را به ژنرال خلیفه حفتر، فرمانده ارشد ارتش ملی لیبی که در حال فتح طرابلس است می دهد.

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

ارتش ملی لیبی به رهبری ژنرال حفتر، کنترل قسمت شرقی کشور که ذخایر غنی نفتی کشور در آن قرار دارند را در اختیار دارد و نیروهای کمپانی واگنر در مواردی حتی سلاح ها و گلوله های پیشرفته در اختیار نیروهای ژنرال حفتر قرار می دهند که در بالا بردن قدرت این نیروها بسیار موثر بوده است. عمر البشیر، رییس جمهور و دیکتاتور اخیراً مخلوع شده سودان نیز که در ۳۰ سال اخیر بر این کشور حکومت کرده، نیز در زمان درگیری های نظامی با بخش جنوبی و تظاهرات مخالفان که در نهایت به سقوط او منتهی شد، از دولت روسیه درخواست کمک نظامی کرده بود. در پاسخ به این درخواست، گروه هایی از شبه نظامیان متعلق به کمپانی های نظامی خصوصی روسیه از سوریه و اوکراین به سودان فرستاده شدند تا از رژیم دیکتاتوری بشیر محافظت کنند. اوایل سال جاری، شبه نظامیان روسی به سرکوب اعتراضات مردم سودان در خارطوم کمک کردند.

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

با این وجود، در آوریل نیروهای نظامی سودانی عمرالبشیر را از قدرت به زیر کشیدند. همچنین در حدود ۲۰۰ شبه نظامی متعلق به شرکت واگنر در اواخر سال ۲۰۱۷ و اوایل ۲۰۱۸ به جمهوری آفریقای مرکزی اعزام شدند. آن ها مسئولیت تامین امنیت فاوستین آرکانج توادرا، رییس جمهور این کشور، را بر عهده گرفت و دسترسی بدون محدودیتی به حلقه داخلی او برنامه زمانی او پیدا کردند. نزدیکی این شبه نظامیان روسی به رییس جمهور آفریقای مرکزی به حدی است که یکی از فرماندهان نظامی ایالات متحده در آفریقا عنوان کرده که این افراد رسماً در کابینه دولت حضور دارند. قصر برنگو و ۴۰ هکتار زمین های اطراف آن برای ساخت یک کمپ نظامی و پایگاه آموزشی در اختیار این نیروها قرار گرفته است. وظیفه اصلی این شبه نظامیان روسی محافظت از حکومت توادرا در مقابل ۱۴ گروه شورشی مخالف وی است.

بیشتر بخوانید: تحقیر دردناکی که ولادیمیر پوتین را به سمت بازگرداندن اعتبار و قدرت روسیه سوق داد

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

سومین و آخرین مرحله نیز حضور رسمی نیروهای نظامی متعلق به روسیه در آن کشورهاست که لازم نیست عمیق و پرهزینه باشد، همان اتفاقی که در سوریه رخ داده است. این مرحله با فرستادن کارشناسان نظامی که هدف آن ها آموزش نیروهای محلی آن کشور و مراقبت از تسلیحات نظامی روسی است آغاز می شود. این موضوع اخیراً در جمهوری کنگو رخ داده است، جایی که رییس جمهور دنیس انگوسو ، ۲۲ سال پیش قدرت را در کشور بدست گرفت. بر اساس گفته های وزارت امور خارجه روسیه، کنگو هنوز هم از بسیاری از تجهیزات نظامی آن دوران که توسط اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده بود استفاده می کند. روسیه اخیراً این قرارداد نظامی را تجدید کرده و معاون وزیر امور خارجه این کشور آن را «تجدید یک داستان بسیار زیبا به نام همکاری نظامی-تکنولوژیکی» دانسته است.

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

بر اساس قانون اساسی روسیه، «همکاری نظامی-تکنولوژیکی» به معنای این است که مسکو می تواند به این کشور سلاح بفروشد اما در صورت وقوع جنگی واقعی برای این کشور نخواد جنگید. برای چنین رابطه ای، دو کشور باید وارد مرحله بعدی شوند و آن همکاری نظامی است. تابستان سال گذشته، کرملین یک قرارداد همکاری نظامی با جمهوری آفریقای مرکزی منعقد کرد. ۹ ماه بعد، افتتاح دفتر وزارت دفاع روسیه در این کشور آفریقایی اعلام شده و یک محموله سلاح و مهمات به صورت مجانی در اختیار این کشور قرار گرفت. برنامه مداخله کرملی در بخشی از کشورهای آفریقایی بسیار موفقیت آمیز بوده است، از جمله در جمهوری آفریقای مرکزی و جمهوری کنگو که تسلط مسکو در منطقه برای بهره برداری از منابع زیرزمینی دست نخورده این منطقه را فراهم ساخته است.

دخالت نظامی روسیه در کشورهای دیگر

برای تثبیت همکاری های موجود و آغاز همکاری های جدید، پوتین در حال آماده شدن برای میزبانی از اولین نشست روسیه-آفریقا در ماه اکتبر آینده در شهر سوچی است. انتظار می رود که سران تقریباً تمام کشورهای آفریقایی به این نشست دعوت شوند. به نظر می رسد که به دلیل ارتباطات قدیمی اتحاد جماهیر شوروی در این منطقه، پیدا کردن متحدان جدید در آفریقا برای روسیه بسیار آسان تر شده است. فرستادن چند صد نظامی روسی به این کشورها هزینه زیادی برای این کشور ندارد اما بر تعداد متحدان این کشور خواهد افزود، چیزی که روسیه در سال های اخیر کمتر داشته است.

بیشتر بخوانید: «پوسایدون»: اژدر هسته‌ای خوفناک و آخرالزمانی روسیه که سونامی‌های مرگبار تولید می‌کند

نوشته نقشه سه مرحله‌ای؛ چگونه روسیه شرایط را برای حضور نظامی در دیگر کشورها فراهم می‌کند؟ اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

تویوتا یاریس ؛ هر چه در مورد این هاچ بک شهری باید بدانید

نسل اول تویوتا یاریس در سال ۱۹۹۹ وارد بازار شد و نسل دوم این خودرو در سال ۲۰۰۶ با ضعیف‎ترین موتور خود یعنی ۱.۳ لیتری توسط شرکت ایرتویا وارد بازار خودروی ایران شد. نسل سوم این خودرو در سال ۲۰۱۵ در دو نسخه مخصوص اروپا و آمریکا و نسخه مخصوص خاورمیانه عرضه شد که تویوتا یاریس وارد شده به بازار ایران از نوع ویژه خاورمیانه بود و چندی بعد از آن نسخه اروپایی هم وارد ایران شد.

طراحی ظاهری

در نمای جلو خودرو  تویوتا یاریس، استفاده از چراغ‌های کشیده که تا گلگیرها ادامه دارد حالت اخم مغرورانه در نمای جلوی این خودرو ایجاد کرده است. جلو پنجره کوچک که نشان تویوتا وسط آن کار شده است ولی ورودی هوای بزرگ که با یک کادر بزرگ نقره‎ای رنگ جدا شده است و تداعی کننده ببرهای دندان خنجری است. چراغ‎های مه شکن دایره‎ای که در دو طرف سپر تعبیه شده‌اند. همه موارد دست به دست هم داده و تصویری با ابهت را در نمای جلوی ایجاد نموده است.

در نمای جانبی، تنها می‏توان به زه کشی همرنگ بدنه، دستگیره‎های کرومی و وجود یک و تنها خط ساده در امتداد دستگیره‌های درها اشاره نمود. رینگ‎های ۱۵ اینچی با مشخصات  ۱۷۵/ ۷۰  ۱۴R دارد.

در نمای عقب، چراغ‎های بزرگ کشیده شده تا روی گلگیرها که حالت تعجب را در ذهن بیننده تداعی می‌کند. استفاده از خطوط برای ایجاد فرورفتگی روی در عقب که محل نصب پلاک خودرو بوده، قطعه کرومی کار شده در بالای آن و چراغ‎های راهنما که در دوطرف سپر و پایین آن تعبیه شده‎اند، طراحی هوشمندانه‎ای را شامل می‎شود.

 آزمایش رانندگی

راننده این خودرو دید و تسلط بسیار خوبی برجلو و توسط آینه‎های جانبی بر اطراف دارد. با قرار دادن ریموت کنترل درون خودرو، فشار دادن پدال ترمز و کیلد استارت خودرو را روشن می‎کنیم و صدای بسیار کمی از موتور را خواهید شنید. تعویض دنده در این خودرو بسیار نرم صورت می‎گیرد؛ دنده را در حالت drive قرار داده و حرکت می‎کنیم مشاهده می‏شود که شتاب خودرو کمی کند است؛ اما سیستم تعلیق آن نرم و خوب است. با فشردن پدال گاز زمانی که دور موتور به ۶ هزار دور می‎رسد شتاب مناسبی را می‎دهد. گیربکس خودرو بسیار حساس و هوشمند است در نتیجه می‌توان با فشار ناچیز پدال گاز به راحتی دنده معکوس کشید. ترمزهای خودرو بسیار ایمن و سریع هستند.

امکانات و تجهیزات ایمنی

تویوتا یاریس موفق به دریافت ۵ ستاره ایمنی از موسسه استاندارد ایمنی اروپایی EuroNCAP و استاندارد آلایندگی یورو ۴ شده است. این خودرو دو کیسه هوا دارد که شامل کیسه هوای راننده و سرنشین جلو می‎شود. سیستم‎های پایداری و کمک راننده این خودرو شامل: سیستم ترمز جلو دیسکی خنک شونده و عقب کاسه‎ای، ترمز ضد قفل (ABS)، تقسیم هوشمند ترمز به چرخ‎ها (EBD)، ترمز کمکی (BA)، سیستم هوشمند ورود بدون کلید و دکمه استارت، سنسور عقب و سیستم ضد سرقت ایموبلایزر می‎باشند.

تویوتا یاریس یکی از هاچ بک‎های خوب جمع و جور و شهری است که رقبایی همچون میتسوبیشی میراژ  و هیوندای۲۰ iدارد. ویژگی‎هایی چون دوام و قابلیت اطمینان بالای این خودرو، کابین جادار آن نسبت به سایر هاچ بک‎ها و خدمات پس از فروش مناسب شرکت عرضه کننده آن این خودرو را به گزینه مناسبی برای خرید تبدیل کرده است.

با توجه به اینکه سایت دیوار هم اکنون بزرگ‎ترین بستر درج آگهی رایگان خود را به شما می‎رود برای خرید و فروش خودرو تویوتا یاریس ۲۰۱۵ به آگهی‌های بخش خرید خودرو مراجعه کنید.

نوشته تویوتا یاریس ؛ هر چه در مورد این هاچ بک شهری باید بدانید اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

از کیسه تا پوشک؛ روش های دستشویی کردن فضانوردان در ماموریت های آپولو در ماه

به رفتن به دستشویی در ماموریت سفر به ماه فکر می کنید؟ فراموشش کنید!

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین شاید اولین فضانوردانی بودند که پا در سطح ماه گذاشتند، زمانی که فضاپیمای آپولو ۱۱ آن ها در حدود ۵۰ سال پیش، در ۲۰ جولای ۱۹۶۹ روی سطح ماه فرود آمد. آن ها اما در این سفر خود مجبور بودند که برخی از تسهیلات راحتی مربوط به زمین را برای فرود موفق روی سطح ماه نادیده بگیرند. مهندسان ناسا آنقدر سرگرم و مشغول یافتن راهی برای رساندن فضانوردان به ماه و بازگرداندن آن ها بودند که به خود زحمت طراحی توالت برای ماموریت های آپولو در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نداند. در واقع اولین توالت فضاپیماهای آمریکایی نزدیک به دو دهه بعد روی شاتل های فضایی آمریکایی در دهه ۱۹۸۰ نصب شد. البته از لحاظ تکنیکی یک توالت نیز در پایگاه فضایی Skylab در دهه ۱۹۷۰ وجود داشت اما می توان آن را یک مستراح افتضاح دانست که بیشتر شبیه سوراخی در دیوار بوده و فضانوردان مجبور بودند که مدفوعشان را در یک قسمت خاص از مرکز خشک کنند.

دستشویی کردن در سفرهای فضایی

در گزارش رسمی سازمان ناسا از ماموریت فضایی آپولو چنین آمده است: «مدفوع و ادرار کردن از زمان پرواز سفینه های دارای سرنشین همواره یک جنبه دردسرساز از سفر در فضا بوده است». در جریان ماموریت آپولو ۱۱ و سفر به ماه، و همانند دیگر ماموریت های آپولو، فضانوردان مجبور بودند که برای راحت کردن خود از کیسه های بدبو استفاده کنند. برای ادرار کردن، فضانوردان می بایست از چیزی استفاده می کردند که بیشتر شبیه کاندوم بوده و هر روز تعویض می شد و در انتهای آن یک کیسه با شلنگی کوتاه بین این دو قرار داشت. هیچ سیستم مشابهی برای فضانوردان زن وجود نداشت زیرا فضانوردان ماموریت آپولو ۱۱ همگی مرد بودند.

دستشویی کردن در سفرهای فضایی

با این وجود همواره نشت و ریزش ادرار دیده می شد. فرآیند در نظر گرفته شده برای مدفوع نیز چندان بهتر از مکانیزم ادرار کردن نبود. در گزارش سازمان ناسا در این مورد چنین آمده است:«در نبود سیستمی که بتواند ابزارهایی مثبت برای خارج کردن مدفوع از بدن فراهم کند، یک سیستم بسیار اولیه برای جمع آوری مدفوع در جریان پرواز مورد استفاده قرار می گرفت. این وسیله یک کیسه پلاستیکی بود که به لپ های نشیمنگاه چسبانده می شد تا مدفوع را جمع آوری کند». این کیسه که با نام «کیسه مدفوع» شناخته می شد دارای بخش خاصی برای دستمال توالت بوده و یک پوشش انگشتی داخلی نیز داشت که باعث می شد فضانوردان در حالت پوشیدن کیسه مدفوع تمیز باقی بمانند. قرار دادن صحیح این کیسه پشت یونیفرم های خاص فضانوردان کار ساده ای نبود.

دستشویی کردن در سفرهای فضایی

بر اساس برآورد یکی از فضانوردان حاضر در ماموریت های آپولو، هر بار دستشویی کردن حدود ۴۵ دقیقه زمان می برد. از همه بدتر این که این وسیله کاملاً بی عیب و نقص نیز نبود. در جریان ماموریت آپولو ۱۰ در سال ۱۹۶۹، تام استافورد فریاد یکی از همکارانش را شنید: «فوراً برایم یک دستمال بیاور. یک تکه مدفوع شناور را در فضا می بینم». ناسا اصرار داشت که فضانوردان باید تمامی مدفوع خود را برای آزمایش های دقیق به زمین بازگردانند، به همین دلیل بعد از اینک فضانوردان آپولو دستشویی خود را به پایان می رساندند، باید کیسه های مدفوع خود را مهر و موم کرده و ورز می دانند (خمیری می کردند). در جریان این امر باید یک سری ترکیبات باکتری کُش به این مدفوع اضافه می شد تا بتوان آن را بدون خرابی یا تغییری به زمین بازگرداند.

دستشویی کردن در سفرهای فضایی

کیسه های مدفوع به کوچکترین سایز ممکن درآمده و در تمام طول سفر در فضا نگهداری می شد. به همین دلیل، بر اساس گزارش ناسا، در تمام طول سفر، فضانوردان با مشکل بوی مدفوع دست و پنجه نرم می کردند. اگر چه سیستم مدیریت فضولات آپولو از دیدگاه مهندسان کاملاً موثر و کارآمد بود اما فضانوردان از آن رضایت نداشتند. از آنجایی که دستشویی رفتن در فضا کاری بسیار پیچیده، زمان بر، طاقت فرسا و بدبو بود، فضانوردان اغلب به طور مداوم داروهای ضد یبوست و ملین مصرف کرده و گاهی نیز از داروهایی استفاده می کردند که فعالیت رودها ها را کاهش می داد. در سطح ماه نیز فضانوردان یونیفرم های بسیار خاصی به تن داشتند که امکان استفاده از سیستم کیسه های مدفوعی و ادراری را از آن ها می گرفت.

دستشویی کردن در سفرهای فضایی

از این رو وقتی که فضانوردان آپولو فضاپیمای خود را ترک کردند، سیستم محدود کننده مدفوع را می پوشیدند که در واقع نوعی پوشک بود. معلوم نیست که آرمسترانگ و آلدرین در جریان راهپیمایی ۲۱ ساعته و ۳۶ دقیقه ای خود روی سطح ماه از این سیستم بهره برده اند یا خیر اما آلدرین ادعا کرده اولین مردی بوده که در یک کره دیگر ادرار کرده است. او در جریان چهلمین سالگرد پیاده شدن انسان در سطح ماه خطاب به حاضران گفت: «تنهایی آنجا مانند جهنم است. خودم را خیس کردم». روی پلاکی که آرمسترانگ و آلدرین، ۵۰ سال پیش روی سطح ماه به جای گذاشتند چنین نوشته شده بود: «اینجا مردانی از سیاره زمین برای اولین بار در جولای ۱۹۶۹ قدم در سطح ماه گذاشتند». در این یادداشت ها به این موضوع که آن ها هنگام پرش های تاریخی خود پوشک داشته اند یا خیر اشاره ای نشده است.

بیشتر بخوانید: ۸ کاری که فضانوردان نمی توانند در فضا انجام دهند

 

نوشته از کیسه تا پوشک؛ روش های دستشویی کردن فضانوردان در ماموریت های آپولو در ماه اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود

مینی کوپر قدرتمند ؛ یک ماشین اسپرت برای نسل جوان

انگلستان در صنعت خودرو سازی بسیار موفق ظاهر شده است و محصولات آن در بازار جهانی خودرو معمولا با فروش خوبی مواجه ‏می شوند. خودرو مینی کوپر S‏ هاچ بک محبوب انگلیسی با طراحی داخلی و خارجی جذاب و موتور قدرتمند توانسته جایگاه ‏خوبی در بین خریداران خودرو ایجاد کند.

در ایران شرکت پرشیا خودرو عرضه این خودرو را به عهده گرفته است.

موتور خودرو

موتور مینی کوپر S 1998 سی سی حجم دارد. این هاچ بک به واسطه گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک ۱۸۹ اسب بخار در ۶۰۰۰ ‏دور در دقیقه و ۲۸۰ نیوتن متر در ۴۲۰۰ دور در دقیقه تولید می کند. شتاب صفر تا صد کیلومتر آن ۶٫۸ ثانیه طول می کشد تا ‏به حداکثر سرعت ۲۳۰ کیلومتر برسد. حجم مخزن سوخت این خودرو ۴۴ لیتر است و به طور میانگین در هر صد کیلومتر ‏۵٫۴ لیتر بنزین مصرف می کند.

طراحی داخلی

داخل کابین مینی کوپر اس‏ جذاب و در هماهنگ با ظاهرآن طرحهای دایره ای شکل زیادی به چشم می خورد.

بزرگترین دایره در وسط داشبورد صفحه ‏نمایش ۶٫۵ اینچی لمسی است که مجهز به سیستم صوتی هارمن کاردون و پخش موسیقی با بلوتوث، ‏AUX، ‏USB‏ است. پنل ‏فرمان هم دایره ای شکل و برقی است و دکمه های کنترل سیستم صوتی بر روی آن قرار دارد.

روکش صندلی ها چرمی و صندلی ‏های جلو مجهز به گرمکن است و قابلیت نصب صندلی کودک را هم دارد. صندلی های عقب تاشو هستند، با تا کردن صندلیها ‏فضای صندوق عقب از ۲۷۸ لیتر به ۹۴۱ لیتر افزایش پیدا میکند که به راحتی می توان وسایل را در آن قرار داد.

از دیگر تجهیزات رفاهی خودرو می توان به سانروف پاناروما، ورود و استارت بدون کلید، سیستم تهویه ‏مطبوع اتوماتیک، مه شکن جلو وعقب، چراغ های جلو هوشمند، محل نصب ‏دوچرخه در عقب، پکیج نورپردازی داخلی، نمایشگر هدآپ اشاره کرد.‏

خودرو مینی کوپر S‏ هاچ بک

طراحی ظاهری

چراغهای جلو گرد، بزرگ، ساده به شکل مایل بر روی گلگیر قرار گرفته است. جلوپنجره ۲ تکه در میان حاشیه فلزی ‏براق محصور شده، قسمت بالایی آن مشبک و درقسمت پایینی آن پلاک خودرو قرار گرفته است. یک دریچه هوا برای رسیدن هوا به موتور روی کاپوت بین دو خط ‏عریض مشکی قرار گرفته است.

چراغهای عقب کمی متفاوت تر ولی هماهنگ با چراغهای جلو بیضی شکل است. ‏خروجی دوگانه اگزوز وسط خودرو زیر چراغهای مه شکن تعبیه شده است.‏

ایمنی خودرو

سیستم ترمز ‏ABS، ‏EBD، کمک ترمز ‏BAS ‎‏ و‎ ‎کنترل پایداری الکترونیکی ‏ESC‏ وسیستم کنترل کشش ‏TCS‏ به عملکرد به موقع و ‏حفظ پایداری خودروکمک میکند. ترمز جلو دیسکی خنک شونده از خراب شدن سریع ترمزها جلو گیری می کند و تاثیر زیادی ‏در ایمنی خودروها دارد.

از دیگر تجهیزات ایمنی ۶ عدد کیسه هوا ( راننده، جانبی، سرنشین)، قفل مرکزی، سنسور باران، سیستم ‏کمک پارک، ایمبولایزر، سنسور دنده عقب، کروز کنترل، دوربین دید عقب، کنترل شروع حرکت در شیب می توان نام برد. در ‏کل این خودرو موفق به کسب چهار ستاره از موسسه یورو اینکپ شده است.‏

از رقبای این خودرو می توان به فیستا، آئودی ‏A1‎، پژو ۲۰۸، سیتروئن ‏C3‎، نیسان جوک نام برد که هرکدام ویژگیهای خاصی ‏دارند.‏

برای اطلاعات بیشتر از قیمت صفر و کارکرده و شرایط خرید مینی کوپر اس هاچ بک جوان پسند، قدرتمند و سریع  به سایت ‏دیوار مراجعه نمایید.‏

نوشته مینی کوپر قدرتمند ؛ یک ماشین اسپرت برای نسل جوان اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

ادامه مطلب / دانلود